Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/28600 K.2022/4227

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, hakaret suçunun, mağdurun çalıştığı iş yerinde ve çalışma saatleri içerisinde işlendiği, bu nedenle aleniyet unsurunun oluştuğu belirlenerek yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın 5 yıllık denetim süresi içerisinde işlediği ve hükmün açıklanmasına neden olan suçun, suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan TCK'nın 155/2. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma olduğu, hükümden sonra yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan güveni kötüye kullanma suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla, anılan suça ilişkin mahkumiyet hükmü açısından uyarlama yapılıp yapılmadığı araştırılarak,

bahsedilen hüküm yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip, sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükümlerin açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

2-Kabule göre de;

a-Mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükümlerin aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, CMK'nın 231/11. maddesine aykırı olarak hapis cezalarının, haksız tahrik hükümleri de uygulanmak suretiyle adli para cezalarına çevrilmesi,

b-Seçimlik ceza öngören kasten yaralama suçunda hapis cezasının tercih edilmesi halinde bu cezanın ancak adli para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlara çevrilebileceği gözetilmeyerek, TCK'nın 50/2. maddesine aykırı davranılması,