Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/28613 K.2022/1243

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanık hakkında alt sınırdan ceza verildiği halde hüküm fıkrasına “teşdiden” yazılması suretiyle çelişkiye yol açılması,

2) Tehdit suçundan TCK’nın 106/2-a, 43/2. maddeleri uyarınca tayin olunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının TCK’nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilmesi ile “2 yıl 1 ay hapis cezası” yerine, hesap hatası yapılarak “1 yıl 13 ay hapis cezası ” olarak eksik ceza belirlenmesi,

3) Sanık ile katılanlar ..., ..., ... arasında trafikte yol verme meselesi nedeniyle tartışma meydana geldiği anlaşılmakla; olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerine durularak ilk haksız hareketin kim tarafından başlatıldığının belirlenmesi, belirlenememesi halinde ise; bu husus sanık lehine değerlendirilerek TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,