Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/28632 K.2023/10819

Sanık hakkında mühür bozma suçundan neticeten hükmolunan 3.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü, 62 nci maddeleri ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca neticeten 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, imar kirliliğine neden olma suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 203 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddeleri, 50 nci maddeleri ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca neticeten 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükmü temyiz eden sanığın temyiz isteğinin; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, söz konusu binada bulunan bölümleri arşiv ve kütüphane amaçlı kullanmak için yaptırdığına, savunma hakkının hiçe sayıldığına, yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık, eşine ait binada ruhsat ve projeye aykırı şekilde, mevcut sığınak ve odunluk bölümlerinin iç duvarlarını kaldırarak ve yeni duvarlar ekleyerek meskene dahil ettiği, ayrıca 5m²'lik ekstra kapalı alan kazanımı sağladığı, bu şekilde bina vasfında ruhsata aykırı esaslı tadilat yaptığı ve 10.06.2015 tarihinde inşaat durdurma zaptı tutulup mühürleme yapıldıktan sonra yapılan kontrolde, sanığın söz konusu meskene çevirdiği alanlarda kapı ve pencereleri taktırdığı ve taban döşemelerini yaptırdığı iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Mühür Bozma Suçundan Verilen Mahkumiyet Kararının Temyizinde

Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Sanık Hakkında İmar Kirliliğine Neden Olma Suçundan Verilen Mahkûmiyet Kararının Temyizinde İse

1. Sanığın temyiz sebepleri yönünden; tüm dosya kapsamı ile suçun sübuta erdiğinin kabulüyle mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

2. Sair yönlerden; Hükümden sonra 18.05.2018 tarih ve 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16 ncı maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Mühür Bozma Suçundan Verilen Mahkûmiyet Kararı Yönünden

Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında İmar Kirliliğine Neden Olma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

Gerekçe bölümünün (B) kısmında açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,