Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/28751 K.2023/857

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2015/516 Esas, 2016/158 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 125 inci maddenin dördüncü fıkrası , 62 inci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin; atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığı için beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verildiği, mahkûmiyet kararının hukuka aykırı olduğu, hakkında seçenek yaptırımların, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının ve lehe hükümlerin uygulanmadığı bu nedenlerle ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan ...'in ... Stadındaki bir futbol müsabakasında orta hakem olarak görevli olduğu, sanık ...'in katılanın maç esnasında verdiği kararları beğenmeyip saha dışından ''O.., kaşar, senin yapacağın hakemliği s..., a... koyduğumun o.." şeklinde sözler söylediği, sanık savunmasının kendisini suçtan kurtarmaya yönelik olduğu, tanıklar ... ve ...'nin beyanları dikkate alınarak sanığın atılı suçu işlediğinin kabulüyle, Yerel Mahkemece sanığın mahkûmiyeti yönünde hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Tüm dosya kapsamı, katılanın aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları ile tanık olarak dinlenen ... ve ...'nin katılan ile uyumlu beyanları karşısında suçun sübuta erdiğinin kabulü ile sanığın mahkûmiyeti yönündeki Yerel Mahkemenin inanç ve taktirinde hukuka aykırılık bulunmadığı, adli sicil kaydına göre daha önce 3 aydan fazla kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyeti olan ve tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50 inci, 51 inci maddeleri ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmamasına yönelik değerlendirmenin yerinde olduğu anlaşılmakla, belirtilen hususlarda sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR