Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/28833 K.2022/3502

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

1- Sanık ... hakkında verilen yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, katılan ...’un tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

2- Diğer hükümlerin temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, uygulama maddesinin “TCK’nın 129/1. ve CMK’nın 223/4. maddesi" yerine “CMK’nın 124. maddesi” olarak yazılmasının yerinde düzeltilebilir maddi hata olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

a- Sanık ...’ın hakaret eylemine ve yükletilen suça yönelik katılan ...’un temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

b- Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyizine gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan TCK'nın 106/1- 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçu ile uzlaşma kapsamında olan hakaret ve kasten yaralama suçlarının birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı ancak 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1. madde hükmü uyarınca, sanığa atılı TCK'nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu nedenle tehdit, hakaret ve kasten yaralama suçlarından uzlaştırma işlemi yapılması gerekliliğinin ortaya çıkması karşısında; anılan Kanunun 35. maddesiyle değişik CMK’nın 254. maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,