Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/28894 K.2022/2676

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 03/09/2015 tarihli tutanak düzenleyiciler ....tanık sıfatıyla dinlenip tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

2- Sanığın, önce katılanlara evin önünde hakaret ettikten sonra katılan ...’a kolluk kuvvetlerinin yanında hakaret etmesi biçiminde gerçekleşen eylemlerinin aynı kasıt altında işlendiği ve zincirleme suç hükümleri gereği tek bir hakaret suçundan hüküm kurulup, her iki katılana yönelik hakareti nedeniyle TCK’nın 43/2. maddesi uyarınca artım yapılıp; katılan ...’a farklı zamanlardan birden fazla kez işlenmesi nedeniyle ise TCK’nın 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeyerek, iki ayrı hakaret suçundan hüküm kurulması,

3- Sanık hakkında katılan ...’a yönelik TCK’nın 86/3-e maddesinde düzenlenen yaralama ve TCK’nı 106/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen tehdit; katılan ...’a yönelik aynı Yasanın 86/2. maddesinde düzenlenen yaralama; katılanlara yönelik TCK'nın 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçlarından kamu davası açıldığı, TCK’nın 86/3-e maddesinde düzenlenen yaralama ve 106/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçuyla birlikte işlenen hakaret ve 86/2. maddesinde düzenlenen yaralama suçu uzlaşma kapsamında olmayıp, yapılan uzlaşma işlemlerinin geçersiz olduğu,

hükümden sonra 24/10/2019 tarihinde yürürlüğe giren, 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik CMK'nın 253. maddesi uyarınca, uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte ve aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı, sanık hakkında TCK'nın 86/2. maddesi gereğince yaralama ve TCK’nın 106/1. maddesinin 2. cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan hüküm kurulduğundan somut olayda CMK’nın 253/3. maddesinin ikinci cümlesinin uygulanma imkanının ortadan kalkması sebebiyle hakaret,

tehdit ve yaralama suçlarından uzlaştırma işlemi yapılması gerekliliğinin ortaya çıkması karşısında, yeniden usulünce uzlaştırma işlemleri yerine getirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,