Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/28947 K.2023/10821

Sanık hakkında hakaret suçundan neticeten hükmolunan 1.500 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat, hakaret suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca neticeten 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin 10.06.2016 tarihli ek kararı ile sanık müdafinin temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun'un 305, 310 ve 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği "Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine." karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Hükmü temyiz eden katılan vekilinin temyiz isteğinin; gerekçe içermeyen süre tutum dilekçesiyle sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat kararının bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

B. Ek kararı temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteğinin; sanığın eşi ile şiddetli geçimsizliklerinin olduğuna, tanık beyanı dışında sanığın hakaret ettiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin, somut veya inandırıcı delil bulunmadığına, mahkumiyet hükmü verilmesinin ve sanığın bir daha suç işlemeyeceği öngörülebilmesine rağmen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmemesinin hukuka aykırı olduğuna, sanığa verilen ceza kesin nitelikte ise de, kanun yoluna başvurulamamasının hukuk devleti ilkesi ve hak arama hürriyeti ile bağdaşmayacağına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın; eşi olan katılanla tartıştıkları sırada, masanın üzerinde bulunan karpuzu katılanın ayağına fırlattığı ve "Sinkaf ol git, nereye gidiyorsan git, a...na koyduğumun karısı, karakolda ne yapacaklar ki." dediği iddiasıyla açılan davada, kasten yaralama suçundan beraat, hakaret suçundan ise kesin nitelikte adli para cezası verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Hakaret Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Ek Karar İle Verilen Temyiz İsteminin Reddi Kararı Yönünden

Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Kasten Yaralama Suçundan Verilen Beraat Hükmüne İlişkin Olarak

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, dosya kapsamında sanık savunmasının aksine her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı bir delil bulunmaması nedeniyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Ek Karar İle Verilen Temyiz İsteminin Reddi Kararı Yönünden

Hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği REDDİNE, ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Verilen Beraat Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) kısmında açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme'nin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,