Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/29188 K.2022/2931

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararların niteliği ile suç tarihine göre, sanık müdafisinin temyiz isteminin vekalet ücreti ile sınırlı olduğu belirlenerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13/03/2012 tarihli, 415-92 sayılı kararında da açıklandığı gibi, 5271 sayılı CMK`nın 327. maddesinin birinci fıkrası; "Hakkında beraat veya ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen kişi, sadece kendi kusurundan ileri gelen giderleri ödemeye mahkum edilir" şeklinde düzenlemeye yer vermiş olup, maddenin gerekçesinde ise "Sanığın kendi kusuruyla sebep olduğu giderler" kavramı ile "hakkında kamu davası açılmış olan kişi savsama ve kusuruyla bilirkişi veya tanıkların dinleneceği veya yüzleştirme yapılacak duruşmaya katılmaması ve bu işlemlerin yenilenmesinin gerekmesi, kendisini suçlama gibi nedenlerden kaynaklanan" giderlerin anlaşılması gerektiği açıklanmıştır.

Vekalet ücretinin, sanığın kusurundan kaynaklanan bir gider niteliğinde bulunmadığından, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine CMK’nın 324/1 ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/5. madde ve fıkraları uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,