Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/2924 K.2022/6284

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanığın, olaydan önce telefonla katılanı arayarak tehdit etmesi, daha sonra katılanın ikametgahına giderek zile basması ve katılana "... çık" şeklinde bağırdıktan bir müddet sonra silahla ateş ettiğinin tanıklar tarafından da doğrulanması karşısında, eylemin TCK'nın 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK'nın 106/1-2. cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2)Sanığın, tehdit eylemlerini kısa zaman aralığı içinde ve aynı suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirmiş olması nedeniyle, katılana yönelik eylemlerin bir bütün halinde tek fiil olarak değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK'nın 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

3)Kabule göre de;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,