Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/29277 K.2023/336

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ...(Kapatılan) ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği, hükümlerin usul ve yasaya aykırı bulunup bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan ile sanığın aynı pasajda çalıştıkları, aralarında eskiye dayalı husumet bulunduğu, olay günü sanığın katılana hitaben "Hırsızlar, kotlarımı çalıyorsunuz, senin ananı s**m, karını s**m, senin kafanı keseceğim, gözünü oyacağım." şeklinde hakaret ve tehdit içerikli sözler söylediği iddiası ile kamu davası açıldığı, Yerel Mahkemece beraat kararı verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR