Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/29300 K.2023/618

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 inci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin kararı ile sanık hakkında, A.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları, 43 üncü maddenin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 2 ay 16 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, B. 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, suçların tarafınca ikrar edilmediğine ve katılanların beyanı dışında suçu işlediğine dair delil olmadığı halde mahkûmiyet kararı verilmesinin ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Araç içinde iki şahsın alkol aldığına dair ihbar alınması üzerine olay yerine intikal edildiğinde sanığın agresif tavırlar takınarak kimliğini göstermediği, götürüldüğü polis merkezinde sanığın katılanlara hitaben "Ben hemen 5-6 tane şahit bulurum; benden rüşvet istediler ben de 100 TL verdim kabul etmediler; 200 TL istediler, ben de vermedim, bundan dolayı bize işlem yapıyorlar, ceza yazıyorlar derim." diyerek hakaret ettiği, katılan ...'a ise "..nasıl olsa çıkacağım ondan sonra gelip seni bulacağım, senin kafana sıkacağım, bunu senin yanına bırakmayacağım." diyerek tehdit ettiği, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Katılanların aşamalardaki uyumlu beyanları ve katılanları doğrulayan tutanak içeriği, tutanakta imzası bulunan tanık beyanları ve sanığın aşamalardaki kısmi ikrarı karşısında atılı suçların işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmış olup sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

1.Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Hakaret eyleminin polis merkezinin hangi bölümünde gerçekleştiği kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenip sonuca göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddenin dördüncü fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde hukuka aykırılık görülmüştür. 2. Sanık Hakkında Tehdit ve Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

(1) nolu bentte gösterilen bozma sebebinin sonuucuna göre suçun aleni olarak işlenmediğinin tespiti halinde.

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında,

temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden. Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR