Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/29434 K.2022/919

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık tarafından katılana gönderilen mesajda yer alan “fazla üzerime geliyorsun, bir cinnete bakar iş” şeklindeki ifadenin TCK’nın 106/1. maddesinin 2. cümlesi kapsamında tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın mahkumiyeti yerine Kanuna uygun olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

2- Lehe hükümlerin uygulanması talebi bulunan sanığın savunmasında, katılanın kendisine hakaret içerikli mesajlar göndermesi üzerine sinirlenerek davaya konu mesajları attığını belirtmesi karşısında, mesaj tespit tutanağının bütünü, eylemlerin öncelik sonralık ilişkisi de dikkate alınarak, sanık hakkında TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda bir karar verilmesi gerekliliği,