Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/29479 K.2023/284

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 ncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 nci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 nci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 ncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 125 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. Tebliğnamede mahkumiyet hükümlerinin onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin dava dosyasının temyizen incelenerek lehine karar verilmesi gerektiğine ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ve katılan arasında kira ilişkisinden kaynaklanan sorun yaşandığı, sanığın evin bahçesinde katılana yönelik olarak "O..u, çık dışarı seni sinkaf edeceğim." ve " Çık dışarı seni öldüreceğim, seni öldürmezsem bana ... demesinler." şeklindeki sözlerle tehdit ve hakaret ettiği, Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A.Sanığın hakaret suçuna konu sözleri katılana söylediğini kabul etmesi ve tanık olarak dinlenen komşuların beyanlarında sanığın katılana yönelik hakaret ve tehdit içeren sözleri söylediğine dair anlatımları karşısında, sanığın üzerine atılı suçları işlediğine, 6545 sayılı Kanun’un 72 nci maddesiyle, 5271 sayılı Kanun'un 231 nci maddesinin sekizinci fıkrasında yapılan değişikliğin suç tarihi itibarıyla yürürlükte olması nedeniyle, sanığın sabıkasında daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın engel oluşturması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 231 nci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı ve sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

B. Ancak,

Suç tarihi itibarıyla, 5237 sayılı Kanun'un 106/1 nci maddesinin ilk cümlesinde düzenlenen tehdit suçuyla birlikte işlenen hakaret suçu uzlaşma kapsamında olmadığından, yapılan uzlaştırma işlemleri bu nedenle de geçersiz olup, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253/1 nci madde hükmü uyarınca, anılan tehdit suçu uzlaşma kapsamına alındığından, somut olayda 5271 sayılı Kanun'un 253/3 ncü maddesinin ikinci cümlesinin uygulanma imkanının ortadan kalktığı ve dolayısıyla 6763 sayılı Kanunun 35 nci maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 254 ncü maddesi uyarınca usulünce her iki suç yönünden de uzlaştırma işlemleri yerine getirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle,

Hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR