Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/29819 K.2023/57

Sanık hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yerel Mahkemece sanık hakkında tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, B. Yerel Mahkemece sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddesi uyarınca neticeten 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir. C. Tebliğnamede kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, gereğinin yapılması gerektiğine ilişkin olup temyiz sebebi içermemektedir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Tehdit Suçu Yönünden

Sanığın, kızı olan mağdur ... ile eşi olan katılan ...'i öldürmekle tehdit ettiği iddia edilmiş ve soyut iddialardan başka sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair yeterli delil elde edilemediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

B. Kasten Yaralama Suçu Yönünden

Sanığın, kızı olan mağdur ...'a vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaraladığı, sanığın savunması, mağdurun beyanı, adli muayene raporu ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Tehdit Suçuna Yönelik Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın beraat hükmünün gerekçesine yönelik olmayan temyizinde hukuki yararı bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B. Sanığın Kasten Yaralama Suçuna Yönelik Temyiz Sebepleri Yönünden 1.(3) numaralı bentte gösterilen gerekçe çerçevesinde Tebliğnamedeki onama düşüncesine iştirak edilmemiştir. 2.Sanığın temyiz dilekçesinin temyiz sebebi içermediği anlaşılmıştır. 3.Sair Yönlerden

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanuna 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında,

temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanunun 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden. Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanunun 7 ve 5271 sayılı Kanunun 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu, anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemece verilen karara yönelik sanığın temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanunun 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,