Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/30160 K.2023/12635

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan neticeten hükmolunan 1000 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktarları itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme Kararı ile sanık hakkında;

A. Kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (c) bendi, 35 inci, 62 nci maddeleri ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca neticeten 1.000 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

B. Tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca neticeten 3.000 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

C. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 7.080 TL adli cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Yasal olmayan ve usulsüz verilen kararın bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü alkollü olarak trafik kazasına karışan sanığın, kendisini polis merkezine götürmek isteyen, polis memuru olan katılana "Sizin ananızı avradınızı sinkaf ederim, T.C'ni ver seni yok edeceğim, senin ismin ne seni yok edeceğim." diyerek hakaret ve tehdit ettiği, ayrıca yaralamaya teşebbüs ettiği, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükümlerde, katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanlarının tanıklar ..., ..., ve ... tarafından doğrulanması ile olay tutanağı dikkate alındığında sanığın üzerine atılı hakaret suçunu işlediğine yönelik, Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

C. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Olay günü alkollü olarak kaza yapan sanığın polis merkezine götürülmek istendiği sırada polis memuru olan katılanı tehdit etmesi şeklinde kabul edilen eyleminin bütün halinde 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden vasıflandırmada hataya düşülerek sanığın tehdit suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi, Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

D. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

(C) bendinde açıklanan husus dışında yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Kasten yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararırına yönelik sanığın temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanunun 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanık hakkında Yerel Mahkemece verilen hükümde sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,