Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/30186 K.2021/10856

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde;

Sanığın eşi olan mağdur ...'e yönelik kasten yaralama eylemi ile aynı zamanda mağdur ... ve ...'e yönelik tek fiille TCK'nın 106/1-1. cümlesi kapsamındaki tehdit eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, tehdit eyleminin uzlaşma kapsamında bulunmayan TCK'nın 86/2-3(a) maddesinde düzenlenen kasten yaralama eylemi ile birlikte gerçekleşmesi nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı anlaşılmış ise de.

7188 sayılı Kanunun 26. maddesi ile CMK'nın 253/3. maddesine "aynı mağdura karşı" ibaresinin eklenmesi nedeniyle, sanığın mağdur ...'ya yönelik TCK'nın 106/1-1. cümlesi kapsamındaki tehdit eyleminin, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma kapsamına alındığı, mağdur ...'ya yönelik tehdit suçundan uzlaşmanın gerçekleşmesi durumunda, mağdur ...'e yönelik tehdit suçunda TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

2-Kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde ise;

a-Sanığın, yerel mahkemenin 19.11.2009 gün 2009/42 Esas ve 2009/176 sayılı kararıyla, mağdur ...'a yönelik 2008 yılı mayıs ayındaki kasten yaralama eyleminden açılan davadan beraatine karar verilmesi, bu kararın 10.12.2009 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleşmesi, aynı kararda sanığın 08.08.2008 tarihli kasten yaralama eyleminden dolayı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine karşın; hükmün açıklanmasına ilişkin kararın gerekçesinde, sanığın mağdura yönelik 2008 yılı mayıs ayında gerçekleşen bıçakla kasten yaralama eyleminin sübut bulduğunun belirtilmesi ve hüküm kısmında ise 08.08.2008 tarihli yaralama eylemi sabit görülerek sanığın cezalandırılmasına hükmedilmek suretiyle gerekçeyle hüküm arasında çelişki oluşturulması,

b-Kabule göre de;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,