Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/30286 K.2023/16005

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası gereğince 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanığa verilen cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası gereğince 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanığa verilen cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizinin, sadece ağız münakaşası olduğuna, suç teşkil edecek eylemi olmadığına vesaire yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde sanığın cezaevinde hükümlü olduğu, sanığın rahatsızlanması üzerine doktor tarafından muayenesinin yapıldıktan sonra odasına alınması için kurum personellerine teslim edildiği, yapılan tedaviden sonra odasına götürülmek istenen sanığın mağdur infaz koruma memuruna "Sen benim kim olduğumu biliyor musun, ben ...denim, istesem seni yarına kadar yaşatmam, köyden gelmiş ...'a, b... kendini bir şey sanıyor, ben seni Pazartesi'ye kadar öldürteceğim, sen bittin, köyden gelmiş iki adamı var kendini bir şey sanıyor" dediği, böylece sanığın üzerine atılı hakaret ve tehdit suçlarını işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı, sanık savunması, mağdur beyanı, 21.08.2015 tarihli tutanak karşısında sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair Mahkemesinin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmış olup, sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak, 1. Hakaret suçunun aleni olmayan cezaevinde işlenmesine rağmen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması,

2. Bir numaralı bozmaya uyulması halinde.

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanuna 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında,

temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden. Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Nedenleriyle bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR