Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/30425 K.2021/14408

Yerel Mahkemece verilen bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2014/88 esas 2015/169 karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın sanığın yokluğunda verildiği, gerekçeli kararın sanığın duruşmada bildirdiği en son adresinden farklı olan bir adrese yapılıp iade edilmesinden sonra MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesi usule uygun bulunmadığından, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleşmediği ve denetim süresinin de işlemeye başlamayacağının anlaşılması karşısında.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04/10/2018 tarihli ve 2017/8-952 esas, 2018/403 sayılı kararında da açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmemesi nedeniyle zamanaşımının durmayacağı, denetim süresi başlamadığı için de, bu süre içerisinde kasıtlı suç işlendiğinden bahsedilemeyeceği ve açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması koşullarının bulunmadığı cihetle, Yerel Mahkemece verilen 26/06/2019 tarihli 2018/734 esas ve 2019/385 karar sayılı hükmün açıklanmasına ilişkin kararın hukuki değerden yoksun olduğu,

hukuki değerden yoksun olan mahkumiyet kararının da dava zamanaşımını kesmeyeceği ve bu nedenle dava zamanaşımını kesen son işlemin, sanık hakkında kurulan ilk mahkumiyet hükmünün olduğu anlaşıldığından, sanığın 29/11/2011 tarihli mahkumiyet kararına göre, 5237 sayılı Kanunun 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşılmakla,