Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/30475 K.2023/17514

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca adlî para cezası seçenek yaptırımına çevrilmesine, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca neticeten 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Tebliğnamede görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteğinin; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, maddi gerçekle bağdaşmadığına, sanığın savunmasının aksinin kanıtlanamadığına, atılı eylemle ilgili suç vasfının değişme ihtimalinin kuvvetle muhtemel olduğuna, ceza tayin ederken haksız ve hukuka aykırı alt sınırdan uzaklaşıldığına, verilen cezanın orantılılık ilkesine aykırı olduğuna, sanığın lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, temel cezada asgari hadden uzaklaşılmasının hakkaniyetle bağdaşmadığına, resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde icra memuru olan mağdur ...'nin, avukat olan şikâyetçi ... ile birlikte haciz yapmak üzere sanığın bulunduğu iş yerine gittiklerinde sanığın borcun kendisine ait olmadığını ileri sürerek haciz yapamazsınız diyerek, haciz tutanağını alarak yırttığı, mağdur ve şikâyetçinin bir an için işyerinden çıkmalarını fırsat bilerek iş yerlerini kapatarak kilitlediği, sanığın eyleminin bir bütün halinde görevli memura mukavemet suçunu oluşturduğu Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2.Sanık savunması, mağdur ve şikâyetçinin beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

3.... İcra Dairesinin 2014/15151 sayılı dosyası, 27.11.2014 tarihli olay tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

4.Sanığa ait adlî sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinde "Görevi yaptırmamak için direnme." başlığıyla, seçenek hareketli ve amaçlı bir fiil olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemlerini cezalandıran suç tipinde; hareketin "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alınmalıdır.

İncelemeye konu olayda, Yerel Mahkemece, sanığın, haciz tutanağının düzenlendiği sırada icra memurunun elinden alıp yırtması ve iş yerlerini kapatarak kilitlemesi şeklinde kabul edilen eylemlerinde, görevi yaptırmamak için direnme suçunun cebir veya tehdit unsurlarının ne şekilde oluştuğu açıklanmadan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,