Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/31024 K.2021/14241

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre sanık ...'nün kendi mahkumiyetlerini temyiz ettiği belirlenerek dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında kasten yaralama eylemlerinden kurulan kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'nün tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında tehdit eyleminden verilen mahkumiyet hükmünün temyizinde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

a-Olay yerinde bulundukları anlaşılan ve soruşturma aşamasında beyanları alınan tanıklar ... ve ...'un, sanık ...'nün elinde silah olmadığı yönündeki ifadeleri karşısında; adı geçen tanıklar duruşmada dinlenilmeden, katılanların beyanlarına itibar edilerek ve beyanlarına neden üstünlük tanındığı açıklanmadan yalnızca sanığın evinde yapılan aramada tüfek ele geçirildiğinden bahisle sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-Kabule göre ise;

22.03.2013 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağına göre, Tarsus Kaymakamlığı’nın kullanılmasını yasakladığı arazide hayvan otlatmakta olan müşteki ...'nün, kendi serasında ilaçlama yapmakta olan sanık ...’a müdahalede bulunmasından dolayı tartışma ve kavga çıktığının anlaşılması karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,