Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/31090 K.2023/273

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü maddenin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, üzerine atılı suçu işlemediğine ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yaralanan kardeşinin tedavi edildiği hastaneye bu olayın şüphelisinin getirildiğini öğrenen sanığın, hastanenin içine girerek şüpheli şahsı darp etmesini önleyen şikâyetçi ve katılan polis memurlarına yönelik, hastanenin giriş kısmında "..biz polise güvenmiyoruz, siz şerefsizsiniz." demek suretiyle alenen hakaret ettiği, güvenlik kamerası görüntüleri, olay tutanağı, şikâyetçi ve katılanların beyanları ile tüm dosya kapsamından sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edimiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

1.Suçu İşlemediğine Yönelik Temyizde

Dosya içerisinde mevcut güvenlik kamera görüntüleri, 23.04.2014 tarihli olay tutanağında hakaret sözünü söyleyen kişinin sanık olduğunun tespit edilmesi, sanığa iftira atılmasını gerektirecek nitelikte bir husumetleri bulunmayan şikâyetçi ile katılanların aşamalarda birbirleriyle ve olay tutanağıyla uyumlu beyanlarda bulunmaları karşısında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı,

2.Haksız Tahrik Uygulanmasına Yönelik Temyizde

Temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmadığı,

B.Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR