Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/31269 K.2021/15442

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Müşteki ...’ın Ankara 6. Sulh Ceza Mahkemesinde 22/05/2013 tarihli duruşmada "karşılıklı olarak Ferhat ile küfürleşmem oldu" beyanı karşısında sanık hakkında olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- Adli sicil kaydındaki hükümlülüğü nedeniyle koşulları bulunmasına karşın, sanığın cezasının TCK’nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesi,

3- İlk hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilip Yargıtay 18. Ceza Dairesi tarafından bozulmasından sonra, "cezayı aleyhe değiştirme" yasağı gözetilmeden, önceki hükümde verilen hapis cezasından fazla miktarda cezaya hükmedilerek, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine muhalefet edilmesi,