Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/31401 K.2023/16633

Sanık hakkında kasten yaralama suçlarından, neticeten hükmolunan 3000 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararlarının tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu,

Sanık hakkında katılan ...'ye karşı hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,

Yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2016 tarihli ve 2014/162 Esas, 2016/75 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında

1. Kasten yaralama suçundan (2 kez), 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3000 TL adli para ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca adli para cezasının 10 eşit taksitte ödenmesine,

2. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 7000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca adli para cezasının 20 eşit taksitte ödenmesine,

3. Tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca adli para cezasının 10 eşit taksitte ödenmesine,

Karar verilmiştir.

Tebliğnamede, sanığın, katılan ...'ye karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteğinin reddi, hakaret ve tehdit suçlarına ilişkin verilen mahkûmiyet kararlarının ise onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin; atılı suçları işlemediğine, savunma hakkı verilmediğine, avukat yardımından yararlanamadığına, tanıkların beyanlarının tarafsız olmadığına, adli muayene raporlarının yöntemince alınmadığına, cezalandırılmasına yeter, şüpheden uzak, kesin delillerin mevcut olmadığına, eksik inceleme yapıldığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, cezanın orantısız olduğuna, lehe hükümlerin tatbik edilmediğine, cezayı ödeyecek gücü bulunmadığına ve kararın yasalara aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ...'nin, ...

Köyü Sağlık Ocağı'nda doktor, diğer katılan ...'nin ise aynı yerde hemşire olarak görev yaptığı, sanığın babaannesinin hastalanması üzerine sanığın dedesi olan ...'nün sağlık ocağına giderek doktoru eve çağırdığı, bir süre sonra doktorun hastanın evine gitmemesi üzerine bu durumun sebebini öğrenmek amacıyla sanığın sağlık ocağına gittiği ve çıkan tartışmada katılan ...'ye hitaben "Şerefsizler, burayı mesken kurmuşsunuz, size yapacağımı biliyorum, pezevenkler, buraya bir sürü adam getirip dövdürürüm, bu doktorları öldürüyorlar ya az bile yapıyorlar." şeklinde hakaret ve tehditte bulunduğu,

tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine de sanığın, her iki katılana saldırarak adli muayene raporlarına göre basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmalarına sebebiyet verdiği Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanığın atılı suçlamaları kabul etmediğini belirtmesine karşın, katılan ...'yi itttiğine yönelik beyanda bulunduğu anlaşılmıştır.

3. Katılanların aşamalardaki anlatımlarının birbiriyle uyumlu olduğu görülmüştür.

4. Katılan ...'ye ait adli muayene raporunda katılanın, sol el bileği üzerine 3 adet tırnak izi ve ön kol üst bölgesinde 5 cmlik kızarıklık olduğu, katılan ...'a ait adli muayene raporunda katılanın, sol ön kol üst distal bölgede 3 cmlik kızarıklık bulunduğu, katılanlarda meydana gelen yaralanmaların basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği belirtilmiştir.

5. Tanıklar ... ve ...'nin beyanları, katılanların anlatımını doğrular niteliktedir.

6. Sanığa ait adli sicil kaydı ve güncel nüfus kayıt örneği dosya içerisine alınmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Hükümlerin tür ve miktarları itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B. Sanık Hakkında Hakaret ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Katılanların aşamalardaki anlatımlarının, tanıklar ... ve ...'nin beyanlarıyla ve usulüne uygun olarak alınmış adli muayene raporlarıyla desteklenmesi ve tüm dosya kapsamıyla, davaya konu eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin anlaşılmasının yanı sıra, tanık ...nün, katılanlar ile aynı iş yerinde çalışıyor olmasının tek başına taraflı beyanda bulunacağı anlamına gelmeyeceği, sanığın talimatla alınan 17.04.2014 tarihli beyanında, duruşmadan bağışık tutulmayı talep ettiği, kovuşturma aşamasında alınan beyanlarında müdafii talebi olmadığını belirttiği anlaşılmakla birlikte Mahkemece,

temel cezaların belirlenmesi sırasında teşdiden hüküm kurulmadığı, seçimlik ceza öngören hakaret ve kasten yaralama suçlarında adli para cezasının tercih edildiği, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulandığı, hükmolunan adli para cezalarına ilişkin taksitlendirme yapıldığı,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin olarak da yöntemince ve yeterli gerekçeyle değerlendirmede bulunulduğu ve sanığın sosyal ekonomik durumuna ilişkin 13.02.2014 tarihli tutanağın dava dosyasında mevcut olduğu dikkate alınarak yapılan incelemede, bozma sebepleri dışındaki temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1. Sanığın savunmasında, yatalak olan babaannesinin rahatsızlanması nedeniyle dedesinin sağlık ocağına giderek doktor çağırdığını, doktorun gelmemesi üzerine de kendisinin sağlık ocağına gittiğini, çıkan tartışma sırasında katılan ...'nin kendisini ittiğini ve katılan hakkında sağlık müdürlüğüne şikâyette bulunduğunu belirtmesi karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durulup, katılan hakkında bu olay kapsamında herhangi bir şikâyet olup olmadığı varsa akıbeti araştırılarak, sonucuna göre eylemlerin öncelik sonralık ilişkisi de değerlendirilerek, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Adli para cezası tayin edilirken 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesi uyarınca temel cezanın gün üzerinden belirlenmesi, artırım ve indirimlerin de gün üzerinden yapılması gerektiği düşünülmeden, yönteme aykırı biçimde yıl ve ay üzerinden hesap yapılarak hakaret suçundan eksik ceza tayin edilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Hakaret ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken, aynı Kanun'un

326 ncı maddesinin son fıkrasının gözetilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,