Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/31750 K.2021/22408

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından CMK'nın 288 ve 294. maddeleri kapsamında katılan vekilinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ile CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek yapılan değerlendirmede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mağdurun kollukta alınan beyanında, sanığın, iddianamede geçen tehdit sözlerini söylediğini, gece boyunca da tehdit sözlerine devam ettiğini, daha sonra saçından tutarak yerde sürüklediği ve mutfaktan aldığı bıçak ile vücudunun değişik yerlerini korkutmak amaçlı hafif şekilde yaraladığını, evden çıkıp giderken de kendisine bir yere ayrılmamasını akşama kaldıkları yerden devam edeceklerini söyleyerek evin anahtarını ve kendisine ait telefonunu alarak gittiğini , Cumhuriyet savcılığında alınan beyanında ise sanığın mutfaktan aldığı sebze bıçağını kendisini korkutmak amaçlı göstermeye başladığını, aralarında itişmeler olduğunu,

bu itişmeler sırasında kendisinin bıçak darbesi ile yaralandığını, sanığın kendisine bıçak ile vurmaya çalışmadığını, arbede sırasında yaralandığını, istese bıçakla yaralayabileceğini ancak böyle bir eylemde bulunmadığını, kovuşturma aşamasındaki beyanında ise sanığın kendisini tehdit ettiği sırada yaralama eylemini gerçekleştirdiği bıçağın elinde olduğunu beyan etmesi, sanığın tehdit eylemine yönelik ilk derece mahkemesindeki ikrarı ve tüm dosya kapsamından sanığın bıçağı kasten yaralama eyleminde kullandığı,

iddianamede geçen tehdit sözlerini söylediği esnada elinde bıçak bulunduğuna dair katılanın aşamalardaki farklı beyanları dışında her türlü şüpheden uzak ve kesin bir delil olmadığı, bu haliyle sanığın eyleminin TCK'nın 106/1.1.cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin beraat kararı verilmesi,