Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/31947 K.2023/11719

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında; 1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası ile dördüncü fıkrası ve anılan Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca, 3 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) bendi, anılan Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca, 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin, verilen hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek nedenlerle hükümlerin lehine bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın olay tarihinde boşanma aşamasında olduğu şikâyetçi olan eşiyle yolda karşılaştığı ve çocuğunu görmek istemesi üzerine aralarında çıkan tartışmada şikâyetçiye "O... çocuğu sen k... senin a... sinkaf ederim." demek suretiyle hakaret ettiği ve tokat atmak suretiyle kasten yaraladığı iddiasıyla açılan davada, sanığın atılı suçları işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Şikâyetçinin aşamalardaki beyanlarının, tanık ... tarafından doğrulanması, sanığın soruşturma aşamasındaki kısmi ikrarı ve şikâyetçi hakkında alınan adli rapor içeriğine göre, sanığın atılı suçları işlediği yönünde Mahkemenin inanç ve takdirine dair,

Sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde, sanığın geçmişteki hali ile dosyaya yansıyan kişilik özellikleri dikkate alındığında tekrar suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaat edinilmediğinden, sanığın dosyaya yansıyan kişilik özellikleri dikkate alındığında sanık hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı uygulanmaması yönünde ve gerekçeli olarak 5237 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına dair, Mahkemenin takdir ve uygulamasında hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargılama aşamasında atılı suçlamaları kabul etmeyen sanığın soruşturma aşamasındaki beyanında, boşanma aşamasında bulunduğu eşi ve çocukları ile yolda karşılaştıklarında çocuklarını özlediği için onları dolaştırmak istediğini eşine söylediğinde eşinin buna sinirlenerek çocukları vermediği ve onları kaçıracağını söylediği şeklindeki savunmalarının tanık ... tarafından da doğrulanması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre hakaret suçunda, 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu ve kasten yaralama suçundan ise anılan Kanun'un 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,