Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/31958 K.2021/12466

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre Anayasa'nın 40/2, CMK’nın 232/6 ve 34/2 ile 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddeleri gereğince, kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, karar tarihinde 18 yaşını doldurmuş bulunan suça sürüklenen çocuğa, müdafiisinin hazır olmadığı oturumda yüzüne karşı verilen hükümde, karar tarihinde Kütahya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda bulunması sebebiyle,

cezaevi kanalıyla da temyiz dilekçesi verilebileceğinin kanun yolu açıklamasında bildirilmemesi suretiyle yanılgı oluşturulduğu, bu haliyle hükmün tefhiminin yukarıda anılan Kanun maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak yapılmadığı anlaşılmakla, kendisine ihbar yazsı ekli duruşma gün ve saatini bildirir davetiye tebliğ edilmeksizin hükmün açıklanmasına karar verilen suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,