Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/32708 K.2022/19211

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın; sanığın daha önceden bildirdiği ve adres kayıt sistemindeki adresine doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/2.maddesine göre yapılan tebliğ işleminin usulsüz olması nedeniyle temyizin süresinde olduğu ve sanık tarafından mahkemeye sunulan dilekçede eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz isteminde de bulunduğunun anlaşılması karşısında, 16/09/2015 tarihli karar yok hükmünde sayılarak, sanığın temyizi süresinde kabul edilerek 04/06/2013 tarihli hükme yönelik dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığa atılı suça ilişkin kanun maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4.maddelerine göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı nedeniyle duran süre de dikkate alındığında, suçun tabi bulunduğu 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından, sanık ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak;