Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/32720 K.2023/2590

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanığın hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca 8.840,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. B. Tebliğnamede hükmün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; suçun sübutuna ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde ... ilçe merkezinde alkollü bir şahsın çevreye rahatsızlık verdiğine yönelik ihbarda bulunulması üzerine şikayetçilerin aralarında bulunduğu kolluk görevlilerinin olay yerine gittikleri, olay yerinde sanığın aşırı alkollü bir şekilde çevreye saldırdığının tespit edildiği, sanığın ekip otosuna yaklaşarak yumruk ile ekip otosunun camına vurmaya başladığı, araçta herhangi bir zarar meydana gelmediği, şikayetçi polis memurlarının sanığı durdurmaya çalıştığı sırada sanığın "Anasını avradını sinkaf ettiğimin polisleri, gelin lan buraya." şeklinde hakarette bulunduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Hakaret suçunun aleni olarak işlenmesi nedeniyle tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

A. Sanık Müdafiinin Temyizi Yönünden

1. Mahkemesince tarafsız olduğu kabul edilen tanık ...'nin beyanları karşısında sanığın bahse konu sözleri söylediğinin kabulüne dair,

2. Adli para cezası ile cezalandırılan sanığın adlî sicil kaydı incelendiğinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına engel mahkumiyeti bulunan sanık hakkında, Mahkemece, "Sanığın daha önce sabıka kaydından benzer suçlardan ötürü hakkında mahkumiyet kararı verilmiş olması, denetim süresinde kasıtlı bir suç işlediği görüldüğünden tekrar işlemeyeceğine ilişkin mahkememiz nezdinden olumlu kanaat hasıl olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmasına YER OLMADIĞINA" şeklinde karar verildiği anlaşılmakla, lehe hükümlerin uygulanmamasına dair,

Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uygulanırken indirim oranın "1/2" olarak yazılmasının yerinde düzeltilebilir maddi hata olduğu anlaşılmış,

Sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR