Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/32974 K.2023/15848

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanunun 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

...

Asliye Ceza Mahkemesinin 07.10.2013 tarihli kararıyla trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakaret suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 8.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına yönelik hükümlerin, açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

kararın 15.11.2013 tarihinde kesinleşmesi ve denetim süresi içinde sanığın yeniden kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararıyla hükümlerin aynen açıklanmasına ancak trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen 1 aylık hapis cezasının, sanığın öncesinde hapis cezasına mahkumiyeti bulunmadığından 5237 sayılı Kanunun 50 nci maddesinin üçüncü fıkrasındaki yasal zorunluluk nedeniyle seçenek yaptırım olarak adli para cezasına çevrilerek bu suçtan 600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın istemi, kararın usul ve Kanuna aykırı olduğu, cezalandırmaya yeterli delil olmadığı, fazla ceza verildiği, lehe olan hükümlerin uygulanmadığı ile cezayı ödeyecek ekonomik durumu bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, daha önce ehliyetsiz araç kullanırken kendisi hakkında işlem yapılmasına neden olan kolluk görevlileri şikayetçileri gördüğünde, aracı ile yanlarında durarak şikayetçilere "o ço..ları" biçiminde hakaret edip uzaklaşması ve yakalandığında 0,69 promil alkollü olduğunun tespit edilmesi nedeniyle eylemlerine uyan hakaret ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarını işlediği iddiasıyla açılan davada Mahkeme oluşu iddianamedeki gibi kabul ederek sanığın sübut bulan suçlardan cezalandırılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık atılı suçlamaları reddederek aracı kullananın kendisini olmadığını beyan etmiş, tanık olan arkadaşları ile annesi sanığın savunmasını doğrular nitelikte beyanda bulunmuş iseler de, sanığın kullandığı telefon numarasına ait HTS kayıtları incelendiğinde, olay anında bulunduğu yere dair baz istasyon bilgisi ile tanıkların ifadelerinde sanığın bulunduğu yer bilgilerinin uyumlu olmadığı,

kaldı ki sanığın da sonraki ifadesinde olay günü ...'ye gelip gittiğini söylediği anlaşılmakla tanık beyanları ile sanık savunmasına itibar edilmeyip, şikayetçiler ile tanık kolluk görevlisinin ifadeleri, sanığın olay anında 1,27 promil alkollü olduğunun kabul edilmesi yönündeki ATK raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçları işlediği anlaşılması teşdit uygulamasının nedenlerinin kararda gösterilmesi,

adli para cezalarının sanığın ekonomik durumu da dikkate alınarak taksitlendirilmesi ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmasına karar verilmiş olması karşısında sanığın diğer temyiz nedenlerine de itibar edilmeyerek sübut bulan suçlardan cezalandırılmasına yönelik Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Sanığa yükletilen trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle aynı kanun maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de maddi hatadan ibaret bu hususun mahkemesince resen düzeltilebileceği,

Anlaşıldığından sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR