Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/33024 K.2023/2632

Sanık hakkında verilen hükümlerin; karar tarihi itibariyle 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun ( 1412 sayılı Kanun ) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a ) bendi, anılan Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un, 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının yollaması ile ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca, 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

3. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, anılan Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin, kaza yaptığı işyeri sahibinin olay yerinde kendisine küfür ettiğine, şikâyetçi polis memurlarının ise kendisine küfür ettikleri ve darp ettiklerine, kendisini savunduğuna, atılı suçları işlemediğine ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın olay tarihinde alkollü bir şekilde araç kullanmakta iken yaptığı kaza nedeniyle işyeri sahibi ile tartışırken olaya müdahale eden şikâyetçi polis memurlarına "Ne ver lan, o... çocukları ne kovalıyorsunuz, bu benim davam siz ne karışıyorsunuz sizin çocuğunuzu bacınızı sinkaf ederim." demek suretiyle hakaret ettiği, şikâyetçi polis memurlarına saldırdığı ve hakkında alınan alkol raporuna göre 1,01 promil alkollü olduğunun tespit edilmesi nedeniyle eylemlerine uyan hakaret, görevi yaptırmamak için direnme ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından açılan davada, atılı suçları işlediği Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz İstemleri Yönünden

Tüm dosya kapsamı, sanığın kısmi ikrarı, şikâyetçinin beyanı ve 05.04.2013 tarihli olay tutanağı ile tanık beyanlarına göre ve sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile hakkında alınan adli rapora göre 1.01 promil alkollü olarak seyir halinde olduğu anlaşıldığından, sanığa atılı suçların sübuta erdiği ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği, sanığın mahkûmiyeti yönünde Mahkemenin inanç ve takdirinde,

Sanığın adli sicil kaydında, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasına engel sabıkasının bulunduğu anlaşıldığından, Mahkemece "Sanığın kasıtlı suçtan mahkûmiyeti bulunması nedeniyle yeniden suç işlemeyeceği konusunda mahkememizde kanaat oluşmaması nazara alınarak yasal şartları oluşmadığından ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasına yer olmadığına" şeklindeki gerekçeyle lehe hükümlerin sanık hakkında uygulanmasına yer olmadığına dair, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen hakaret, görevi yaptırmamak için direnme ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Sanığın eylemlerini aleni bir yer olan cadde üzerinde birden fazla polis memuruna karşı gerçekleştirmesine rağmen hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası ile hükümlerde anılan Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR