Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/33098 K.2023/858

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 22.11.2011 tarihli 2010/162 Esas, 2011/85 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresinin uygulanmasına karar verilmiş, karar 07.02.2012 tarihinde kesinleşmiş, sanığın denetim süresi içerisinde 01.09.2014 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğundan bahisle ihbar yapılmıştır.

B. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.07.2015 tarihli ve 2015/233 Esas, 2015/274 Karar sayılı kararı ile açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanarak sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası , 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığı, suçlamayı kabul etmemekle birlikte hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığı ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

A. Temyiz kanun yoluna tabi olup kesinleşmesi halinde infaza verilecek olan ilamın, açıklanacak yeni hüküm olduğu, bu nedenle yargılama sonucunda ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle Anayasanın 141, 5271 sayılı Kanun'un 34, 223 ve 230 uncu maddelerine aykırı davranılması,

B. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, denetim süresi içinde tekrar suç işleyen sanık hakkında, mahkemece duruşma açılıp, duruşmaya çağrılan sanığa varsa diyecekleri sorularak aynı Kanun'un 230 uncu maddesi uyarınca hüküm fıkrasında bulunması gereken bütün hususlar da gözetilerek aynı hükmün yeniden kurulması ve açıklanması gerekirken, savunma hakkını kısıtlayacak biçimde duruşma açılmadan ve duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda duruşmaya devam edilerek hükmün açıklanacağına ilişkin meşruhatlı davetiye de tebliğ edilmeden karar verilmesi nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR