Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/33299 K.2021/29360

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre, basit yargılama usulüne tabi olan tehdit suçunun bu usule tabi olmayan TCK'nın 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçu ile birlikte işlendiği anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK'nın 251/8. maddesi uyarınca, basit yargılama usulünün uygulanmayacağı belirlenerek ve tebliğnameye iştirak edilmeyerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından CMK'nın 288 ve 294. maddeleri kapsamında sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ile CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek yapılan değerlendirmede:

Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik sanık ...’in temyizinin, kimseyi tehdit etmediğine, katılanın beyanı dışında suçu işlediğine ilişkin beyan bulunmadığına, hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasının kendisine yeterince anlatılmadığına yönelik olduğu, ancak kurulan hükümde bozmayı gerektirecek bir hukuka aykırılık bulunmadığından, İstinaf Dairesinin kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, sanık ...’in temyiz istemleri yerinde görülmediğinden, Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz isteminin, tebliğnameye aykırı olarak, CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,