Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/33424 K.2023/16272

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında,

1.Şikâyetçi ...'ye yönelik hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrilere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2.Katılan ...'ye yönelik tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrilere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

3.Katılan ... ve şikâyetçi ....'ye yönelik kasten yaralama suçundan, ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (c) bendi, 35 inci, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrilere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

Tebliğnamede kurulan mahkumiyet hükümlerinin onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; üzerine atılı suçları işlemediğine, cezalandırılması için dosyada yeterli delil bulunmamasına rağmen yerinde olmayan gerekçeyle hakkında mahkumiyet kararları verildiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Şikâyetçi ve katılan beyanları, bu beyanları destekler nitelikteki tanık anlatımları ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın olay tarihinde röntgen odasında teknisyen olarak görev yapan şikâyetçi ....'ye sinkaflı küfürler söyleyerek hakaret ettiği ve elini kaldırarak vurmaya çalıştığı esnada tanıklar tarafından engellendiği, akabinde röntgen odasına gelen katılan doktor ...'yi gören sanığın bu sefer katılanın üzerine yürüyerek " Seni döverim. " dediği,

katılanın kendisi korumak amacıyla röntgen odasına girerek kapıyı kapattığı, kapıyı yumruklayan sanığın bir şekilde odaya girerek yine katılanın üzerine yürümeye başladığı ve "Neden işinizi yapmıyorsunuz, seni öldürürüm, seni gebertirim, benim anam orada yatıyor görmüyor musunuz." diyerek tehditte bulunduğu, sanığın tanıklar tarafından engellenerek dışarı çıkarıldığı Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Aşağıda açıklanan nedenlerle tebliğnamedeki onama görüşüne iştirak edilmemiştir.

1.Sanığın üzerine atılı hakaret suçlamasını açıkça kabul etmemesi, şikâyetçi ....'nin sanığın ne tür sözler söylediğini hatırlamadığına yönelik beyanı, tanıklar ...., ..., ile ...'nın sanığın sinkaflı sözlerle hakaret ettiğini duymadıklarını belirtmeleri, tanık ...'nın ise sanığın sinkaflı sözlerle hakaret ettiğini duymadığını ancak içeriğini hatırlamadığı hakaret sözleri söylediğine dair anlatımda bulunması karşısında, beyanlar arasında oluşan çelişkilerin giderilmesi, giderilemediği takdirde hangi beyana hangi nedenle itibar edildiği ve sanığın şikâyetçiye hitaben söylediği kabul edilen sinkaflı sözlerin neler olduğu açıklanıp tartışılarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

2.5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen aleniyetin gerçekleşmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında somut olayda sanığın eylemini, hastanenin röntgen odasında gerçekleştirmiş olması nedeniyle aleniyet unsurunun gerçekleşmediği gözetilmeden, kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması,

3.(2) numaralı bozma sebebine uyulması ve 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmaması halinde;

Kabule göre hakaret, tehdit ve kasten yaralama suçları yönünden.

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında,

temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden. Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR