Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/33668 K.2021/10144

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, Yargıtay 18. Ceza Dairesi tarafından, görevi yaptırmamak için direnme suçunun cebir ve tehdit unsurunun ne şekilde oluştuğu tartışılmadan hüküm kurulması nedeni ile bozulması üzerine, bozma sonrasında, müşteki ...’un ifadesinde, sanığın direnç eyleminin elleri ile kendilerini ittirmesi olarak tarif edildiği görülmüşse de, gerek soruşturma aşamasında, gerek bozma öncesi beyanlarda ve iddianamede sanık ...'ın ittirme şeklinde bir eyleminden bahsedilmemesi karşısında, pasif direnme şeklindeki eyleminin suçu unsurları itibarıyla oluşturmaması nedeni ile sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan beraatına karar verilmesi gerekirken, hatalı gerekçe ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de:

Önceki hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği ve sonuç cezanın “12 ay 15 gün hapis cezası” olduğu gözetilmeden, sanık hakkında bozma sonrasında “1 yıl 15 gün hapis cezası” tayin edilmek suretiyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine aykırı davranılması,