Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/34000 K.2021/12770

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizin 2015/9852 esas, 2019/12659 sayılı 04.07.2019 tarihli bozma ilamının 2 nolu bendinde; "sanığın aşamalarda müşteki Hasan Semiz'in oğlunun suç tarihinden önce kendisini, annesini ve kardeşini bıçakladığını savunması, iddianamede de taraflar arasında önceye dayalı husumet bulunduğunun kabul edilmesi karşısında.

TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması," şeklindeki gerekçe ile sanığın bıçaklanması ve taraflar arasında husumet bulunması şeklinde iki hususun belirtilmesine, sanığın soruşturma aşamasında her ne kadar kendisini yaralayanın müşteki Hasan Semiz' in oğlu olsa da müştekiler tarafından olay günü bıçaklanma olayına ilişkin şikayetlerinin geri alınması hususunda hakaret ve tehdide maruz kaldıklarını ve tartıştıklarını beyan etmesi karşısında;

yerel mahkemenin husumeti tek yönlü değerlendirerek müştekinin oğlunun sanığı bıçaklamasının haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına neden olmayacağı şeklinde yetersiz gerekçe ile haksız tahrik hükmünün uygulanmamasına karar verilmesi,