Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/34746 K.2023/3797

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu karar ile sanık hakkında

1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,

2. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesi, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, tekerrüre esas alınan ilamın sanığın on sekiz yaşından küçük olduğu döneme ait olması karşısında sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması nedeniyle hükümlerin bozulmasına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, suç tarihinde katılana "Anasını avradını sinkaf ettiğimin çocuğu, a..koyduğumun k..." diyerek hakaret içeren sözler sarfettiği, daha sonra katılanın göğsüne yumrukla vurduğunun iddia edildiği olayda; Yerel Mahkemece, sanığın savunmasına itibar edilmeyerek, katılan ve tanık ...'nin aşamalardaki beyanlarına üstünlük tanınarak, atılı suçlardan mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.04.2018 tarihli ve 2014/851 Esas, 2018/144 Karar, 05.07.2022 tarihli ve 2022/6-238 Esas, 2022/535 Karar sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere;

Aynı yargı çevresinde yer alan ... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve asıl Mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanık ...'nın hükmün açıklandığı 12.01.2016 tarihli son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak hakaret ve kasten yaralama suçlarından mahkûmiyetine karar verilmesi ile; duruşmanın yüz yüzeliği ve sözlülüğü ilkeleriyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde de güvence altına alınan adil yargılanma hakkının ihlali sonucuna sebebiyet verildiği, böylece Anayasa ve uluslararası sözleşmelerde güvence altına alınan savunma hakkının kısıtlanması,

B. Suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan 5237 sayılı Kanun'un 106 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinde düzenlenen tehdit suçu ile uzlaşma kapsamında olan hakaret ve kasten yaralama suçlarının birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı ancak sanığın tehdit suçundan beraat etmesi karşısında, kasten yaralama ve hakaret suçlarının, 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, aynı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

C.

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5217 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde "basit yargılama usulü" düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin, 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında,

temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden. Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

D. Tekerrüre esas alınan ilama konu suçu işlediği tarihte on sekiz yaşından küçük olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi, Nedenleriyle, sanık hakkında kurulan hükümler hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR