Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/34830 K.2021/19464

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- 1- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının niteliğine göre, karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve bu yasa yolunun da tüketilmiş olduğu,

Anlaşıldığından, sanık ...'nin temyiz davası isteği hakkında tebliğnameye aykırı olarak olarak KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2- Katılan ...'nin suç üstlenme suçundan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle hükmü temyize yetkisi bulunmadığı,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca katılan ...'nin tebliğnameye aykırı olarak, suç üstlenme suçundan kurulan hükme yönelik, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B- Diğer hükümlerin temyize gelince;

1- a- Sanık ...'e yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

b- Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan verilen beraat hükümlerinin de usul ve kanuna uygun bulunduğu,

Anlaşıldığından, o yer Cumhuriyet Savcısı, katılan ... ve sanık ...'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin temyizine gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

a- Sanık ...'in, görevli polis memurlarını tehdit ederek direndiği iddia edilen olayda, sanık savunması, müşteki beyanları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamı karşısında; atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraati yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

b- Kabule göre de; 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması nedeniyle, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan sanık ...'in, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, "sanığın adli sicil kaydında hükmün açıklanması ile ilgili kayıtlar bulunduğundan takdiren" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle, anılan Kanun maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

c- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin olarak; Anayasanın 141, CMK’nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet Savcısını ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde olması gerekir.

Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanığın hangi fiillerinin suç sayıldığı açıklandıktan sonra kabul edilen bu fiillerin hukuki nitelendirilmesinin yapılması, cezada artırım ve indirim gerektiren nedenlerin kanuni bağlamda tartışılması gerekirken, açıklanan bu hususlara uyulmayarak gerekçesiz hüküm kurulması,