Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/3653 K.2022/9905

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre; dosya görüşüldü:

1-Katılan ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılan ...’nin 14/10/2015 tarihli dilekçeyle temyizden feragat ettiği ve beyan tarihinde 15 yaşından büyük olduğu ve feragat iradesinin geçerli olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, katılan ... vekilinin temyiz istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE,

2-Sanık ve O Yer Cumhuriyet Savcı’nın temyiz isteminin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak

a)Sanığın; şantaj eylemini bir suç işleme kararının icrası kapsamında 14/09/2014 tarihinde mağdur ...’yi arama ve 14/09/2019- 18/09/2014 tarihleri arasında katılan ...’yı arama ve mesaj atma suretiyle gerçekleştirmesi karşısında; sanık hakkında zincirleme suç hükümleri gereği bir kez ceza verilip, bu cezanın TCK’nın 43/1-2. maddesi gereğince artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Suç tarihinin; katılan ...’ya yönelik eylemler yönünden 18/09/2014 mağdur ... yönünden 14/09/2014 olduğu gözetilmeden gerekçeli kararda 2014 olarak gösterilmesi,

c)Sanık hakkında TCK'nın 107/2. maddesi delaleti ile anılan Kanun'un 107/1. maddesi gereğince hüküm kurulması gerekirken, doğrudan TCK’nın 107/2. maddesi gereğince uygulama yapılması,

d)TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulama olanağının ortadan kalkmış olması,