Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/3840 K.2021/2047

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1. madde hükmü uyarınca uzlaşma kapsamına alınan TCK'nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun, uzlaşma kapsamında bulunmayan TCK’nın 125/3-a maddesinde düzenlenen hakaret suçu ile birlikte işlenmesi halinde CMK’nın 253/3. maddesi uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağının anlaşılması karşısında, sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün bozulması şeklindeki tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 3. maddesinde açıklanan "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki "orantılılık" ilkesine uyulmadan ve somut olayın özellikleri gözetilip değerlendirilmeden, TCK'nın 61. maddesindeki ölçütlerin soyut olarak yazılması suretiyle orantısız şekilde hakaret suçundan kurulan hükümde temel hapis cezasının üst sınırdan, tehdit suçundan kurulan hükümde ise alt sınırdan fazla uzaklaşılarak ceza tayini,