Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/3856 K.2020/19914

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve sanık müdafiinin Mahkemeye sunduğu 12/11/2015 tarihli dilekçeyle, eski hale getirme istemi ile birlikte temyiz isteminde de bulunduğu anlaşılmakla, CMK'nın 42. maddesi gereğince, eski hale getirme talebi hakkında karar verme yetkisi Yargıtay'a ait olduğu halde, anılan talebe ilişkin Mahkemesince verilen 13/11/2015 tarihli ek kararın hukuksal değerden yoksun olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Sanığın yokluğunda açıklanan kararın, 10.08.2015 tarihinde, sanığın adresinde bizzat kendi imzası karşılığında tebliğ edildiği, 09.07.2014 tarihli kolluk ifade tutanağı ile 15.05.2015 tarihli celsedeki bilgilere göre sanığın okur yazar olduğu, dolayısıyla sanık müdafiinin dilekçesinde belirttiği hususlara ilişkin olarak, CMK'nın 40. vd. maddelerinde öngörülen eski hale getirme koşullarının gerçekleşmediği, temyiz dilekçesinin ise yasal süre geçtikten sonra 12/11/2015 tarihinde verildiği,