KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2020/3950 E., 2021/1585 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ocak 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığı
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçlarından dolayı verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara karşı katılan ...'nın itirazda bulunduğu, itirazın ise mahallinde merciince değerlendirildiği belirlenerek dosya görüşüldü;
A-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'nın, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hakaret suçlarından kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümler ile sanıklar ... ve ... hakkında tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerinin temyizine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanıklar ... ile ...'ın katılana yönelik tehdit eylemlerinden kurulan beraat hükümlerine ve sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair karara karşı, katılan sanık ...'nın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçları yönünden;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,
Ancak,
Sanıkların tehdit suçlarından beraat etmeleri karşısında, TCK'nın 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçunun CMK'nın 253/3. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, aynı Kanunun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2020/3950, K. 2021/1585, 20 Ocak 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama