Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/3961 K.2021/186

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi, Sanığın yokluğunda verilen 17.11.2009 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, ilk olarak sanığın mahkemede bildirdiği en son adrese tebliğe çıkartıldığı ve tebligatın iade edilmesinin akabinde Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ yapılmış olması nedeniyle tebligatın usulsüz olduğu, dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın usulsüz olarak kesinleştirildiği belirlenerek dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04.10.2018 tarihli ve 2017/8-952 esas, 2018/403 sayılı kararında da açıklandığı üzere; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmemesi nedeniyle zamanaşımının durmayacağı, denetim süresi başlamadığı için de, bu süre içerisinde kasıtlı suç işlendiğinden bahsedilemeyeceği ve açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması koşullarının bulunmadığı cihetle, yerel Mahkemece verilen 20.03.2014 tarihli ve 2013/681 esas, 2014/315 karar sayılı hükmün açıklanmasına ilişkin kararın hukuki değerden yoksun olduğu,

hukuki değerden yoksun olan mahkumiyet kararının da dava zamanaşımını kesmeyeceği ve bu nedenle dava zamanaşımını kesen son işlemin, sanığın sorgusunun olduğu anlaşıldığından, sanığın 12.05.2009 tarihli sorgusuna göre, 5237 sayılı Kanunun 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının inceleme tarihine kadar gerçekleşmesi,