KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2020/4018 E., 2022/8004 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mart 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Kasten yaralama, tehdit
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1- Sanığın temyiz dışı sanıklarla birlikte tutuklu olduğu bir soruşturma kapsamında mahkemede hazır edildikleri esnada, duruşma salonunda sanıkların duruşmayı izleyen diğer şahıslarla irtibatlarını kesmek amacıyla jandarma görevlisi olan müştekilerin tedbir aldıkları sırada bu duruma tepki gösteren sanığın müşteki ...’ya saldırarak basit tıbbi müdahale ile yaralaması ve ayrıca ölümle tehdit etmesi şeklinde gerçekleştirdiği eyleminin, TCK’nın 265/1. madddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle tehdit ve kasten yaralama suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet kararı verilmesi,
2- Kabule göre de,
a) Yargıtay ... Ceza Dairesinin ... tarihli kararı ile hükmün sanık lehine bozulması karşısında, bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceği gözetilmeden, sanıktan tahsiline karar verilmesi,
b) ... gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle değişik CMK’nın 251. Maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK’ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasa Mahkemesinin ... tarihli ve ...sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38. Maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden Anayasa’nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 7 ve CMK’nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2020/4018, K. 2022/8004, 22 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama