KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2020/4330 E., 2020/19555 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Aralık 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, tehdit suçunun, TCK’nın 125/1-4 maddelerinde belirtilen alenen hakaret suçu ile birlikte gerçekleştirildiği belirlenerek, yapılan incelemede, Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlenmesi nedeniyle açıklanmasına karar verilecek yeni hükmün, Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı, bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eylemlerinin ve yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun,
hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezaların şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle ve gerekçesiz karar verilerek, Anayasanın 141/3, ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230, 232, 289/1-g (1412 sayılı CMUK'nın 308/7.) maddelerine aykırı davranılması,
2- Bozma öncesi verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen 22/12/2009 tarihli ilk hükümde, hükmolunan hapis cezasının ertelendiği gözetilmeden, bozma kararından sonra hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ancak denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle hakkındaki hükmün açıklanmasına karar verilen sanık hakkında, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hak ilkesi gözetilerek hükmedilen hapis cezasının ertelenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2020/4330, K. 2020/19555, 14 Aralık 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama