Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/460 K.2020/3445

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın, mağduru eliyle iterek dövmekle tehdit ettiği, mağdurun da eliyle sanığı ittiği, bu sırada sanığın üzerindeki bıçağı çıkararak mağduru yaraladığının iddia edildiği, mahkemenin de, "sanığın mağduru eliyle ittiği, mağdurun sanığı ittirdiği, bu sırada sanığın cebinden bıçağı çıkardığı aynı şekilde mağdurun da bıçak çektiği, sanığın mağduru bıçakla yaraladığı" şeklinde meydana geldiği kabul edilen olayda, sanığın tüm eylemlerinin silahla kasten yaralama suçunu oluşturduğu, silahla kasten yaralama suçu yönünden de mahkumiyet kararı verilmesi karşısında, tehdit suçu yönünden beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de; sanığın mağduru dövmekle tehdit etme şeklindeki eyleminin TCK'nın 106/1-1. cümlesinde yer alan mağdurun hayatına ve vücut dokunulmazlığına yönelik olduğu gözetilmeden, aynı maddenin 2. cümlesinde düzenlenen sair tehdit olarak kabul edilerek ve deliller tartışılmadan şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi,