Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/4622 K.2022/8906

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25/03/2014 tarih ve 2013/12-74-2014/140 E-K sayılı ilamı ile istikrarlı diğer kararlarında da vurgulandığı üzere; ceza yargılamasında sanığın sorgusu yapılmadan hüküm kurulabileceğine ilişkin kuralın, fiilin suç oluşturmaması veya yeni bir yasal düzenleme ile suç olmaktan çıkarılması gibi herhangi bir araştırmayı gerektirmeyen bir durumun varlığı halinde, başka bir deyişle derhal beraat kararı verilmesi ile sınırlı olarak uygulanabileceği, delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda ise sanığın savunması alınmadan hüküm kurulamayacağı gözetilmeden, 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesine yanlış anlam verilerek sanığın sorgusu yapılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanığın, ... üzerinden mesaj göndermek suretiyle gerçekleştirdiği eylemlerinde mağdurlara hakaret ettiği kabul edilmesine karşın; mesaj içeriklerinde yazan sözlerin, TCK’nın 106. maddesinin 1. fıkrasının 1. cümlesinde tanımlanan mağdurların cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştirme niteliğinde olduğu gözetilmeden, eylemin aynı Kanun’un 125. maddesinde düzenlenen hakaret suçunu oluşturduğu kabul edilerek, şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararları verilmesi,