KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2020/472 E., 2020/6140 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Haziran 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Şantaj, hakaret
- Hükümler
- Beraat
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, müşteki şirket vekilinin usulüne uygun duruşma davetiyesi tebliğine rağmen mazeret bildirerek duruşmalara katılmadığı ancak sanığın savunmasına karşı beyanda bulunarak cezalandırılmasını talep etmesi, yokluğunda hüküm kurulmasına muvafakat göstermesi ve yokluğunda verilen karar kendisine tebliğ edilmese de kararı temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyması karşısında, temyiz talebi öğrenme ile süresinde olan müşteki ... Gıda San. ve Tic. A.Ş. vekilinin CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca kamu davasına katılmasına karar verilerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
A)Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesinde;
Eyleme ve yükletilen suça yönelik, katılan vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
B)Sanık hakkında şantaj suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesine gelince;
Katılan vekilinin şikayet dilekçesinde belirttiği üzere sanığın şirketlerine arayarak almış olduğu meyve suyunun içerisinden bir cisim çıktığını ve basın mensubu olması nedeniyle buna ilişkin haber yapmamak için para verilmesini talep ettiğini belirterek şikayetçi olması ve bu konuşmaların kayıtlarına ilişkin CD ibraz etmesi, sanığın soruşturma aşamasında katılan vekilinin iddialarını doğrular şekilde bu konuşmanın içeriğini kabul etmesi karşısında, katılan vekilinin iddialarının kaynağı olan ve adli emanette bulunan CD içerikleri dinlenilmeden ve çözümleri yaptırılmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2020/472, K. 2020/6140, 9 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama