KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2020/4806 E., 2022/13991 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Haziran 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, kasten yaralamaya teşebbüs
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre; sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın tebliğine ilişkin 10/11/2015 tarihli tebligat parçasında muhatabın adreste geçici olarak bulunmama nedeni hakkında bilgi veren ve kendisine haber verilen komşunun isim ve imzasının yer almadığı gibi imzadan çekinme nedeninin de belirtilmediği, bu sebeplerle tebliğin usulsüz olduğu ve sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
Sanığa yükletilen tehdit ve kasten yaralamaya teşebbüs eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak;
Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesi gerekliliği,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2020/4806, K. 2022/13991, 2 Haziran 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama