Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/492 K.2020/4258

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, CMK'nın 266/3. maddesi uyarınca kanun yolundan vazgeçmede aynı Kanunun 150. maddesi uyarınca atanan müdafi ile sanığın iradesi çelişirse, müdafinin iradesi geçerli sayılacağı kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın zorunlu müdafiinin hazır olduğu oturumda savunmasının alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık ve mağdurların beyanlarında, sanığın psikiyatri tedavisi gördüğünü belirtmeleri ve hastane raporları sunmaları karşısında, suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle, işlediği fiillerin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda usulünce sağlık kurulu raporu alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, iki kişilik rapora göre hükümler kurulması,

3-Kabule göre ise; suç tarihinde olay yerinde bulunan ve tarafları ayırdıkları belirtilen komşuların açık kimlik ve adres bilgileri tespit edilerek tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak dinlenmeleri gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle hükümler kurulması,