Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/5048 K.2021/3469

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre; ikinci kez mükerrir olduğu anlaşılan sanık ... hakkında 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı belirlenerek yapılan incelemede;

A-Sanık ...'a yükletilen silahla tehdit ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

B-Sanık ... hakkında katılan ...'na yönelik hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükmü ile sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik silahla yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan beraat hükmünün de usul ve Kanuna uygun olduğu,

Anlaşıldığından, katılan sanıklar ... ve ... müdafiilerinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

C-Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükmün temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığa isnat edilen ve uzlaşma hükümlerine tabi olmayan TCK'nın 86/2, 3-e, 35. maddesindeki silahla yaralamaya teşebbüs suçundan beraat kararı verildiği, hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK'nın 253/3-son cümlesi uyarınca, silahla yaralamaya teşebbüs suçuyla birlikte işlendiğinin iddia edilmesi nedeniyle uzlaştırma kapsamında bulunmadığının anlaşılması karşısında, silahla yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan beraat kararları üzerine, hakaret suçu yönünden uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, yüklenen suç yönünden uzlaştırma işlemi uygulanarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,